column mevrouw R.

Vraag dat maar aan je moeder …

Deze foto is een mooi Moederdag-object. Een heuse kringloopparel. Moeder buigt liefdevol voorover naar de kleine jongen die haar een boeketje rozen aanreikt. Haar hand omsluit zijn hand, de bloemen ertussen. Het zoontje draagt een kort broekje met een bloesje. Zijn kapsel is kort en boven de oren geknipt. Achterop zijn hoofd opwippende haartjes. Eronder een gedicht, een ode aan Moeder.

Nee, ik ga voor Moederdag geen column schrijven over moeder.

Het meest fundamentele concept ter wereld: moeder. Daar kan ik niks aan toevoegen, daar is alles al over gezegd. Ik kan niet vertellen hoe fijn het is om een lieve moeder te hebben zonder in clichés te vervallen. Als ik benadruk hoe moeders hun kinderen eindeloos liefhebben dan vertel ik toch niets nieuws?

Of wanneer ik over die moeder zou beginnen die zo zorgzaam is? Je kent haar vast wel. Die als je uit school komt iets lekkers voor je heeft neergezet bij de thee. Of die als je ziek bent een nieuw stripboek voor je koopt, zodat je ter afleiding een klein avontuur kunt beleven.
Nee, en ook niet over die moeder die bij vertrek haar volwassen kind hartstochtelijk uitzwaait. Die blijft zwaaien, ook als het kind de hoek al om is. Omdat zwaaien naar haar kind diep in deze moeder genesteld is.

Of die moeder die altijd de beste kinderfeestjes organiseert, in de jaren dat je dit als kind zo belangrijk vindt. Die jouw stoel en de woonkamer versiert met slingers en vlaggetjes. Als je in de ochtend van je verjaardag naar beneden komt staat de ontbijttafel vol met cadeautjes. En jij mag vertellen wat jullie ’s avonds gaan eten. Die allerlei leuke spelletjes bedenkt om samen te spelen met je vriendjes. Die moeder die in de nacht voor je derde verjaardag nog een jurk voor je in elkaar naait omdat deze nergens te koop is en je die zo graag wilt hebben.

Die moeder die grote schalen eten maakt omdat de dochters verkering krijgen. Met hongerige puberjongens waarvan ze direct al weet dat dit geen blijvers zijn. Moeder zegt niets. De dochters moeten de liefde eerst zelf maar gaan ontdekken.

Die moeder die steeds duidelijk maakt dat het waardevolste wat je aan een ander kunt geven je tijd is. En over die moeder die je leert hoe jezelf te zijn met een open blik naar anderen toe. Die je heeft verteld dat je iedere dag alleen kunt zijn, zonder je eenzaam te voelen. Die ervoor heeft gezorgd dat je zelfstandig bent, altijd op jezelf kunt terugvallen.

Vaders zeggen niet voor niets: als het van je moeder mag vind ik het ook goed. Of als hij iets niet weet: vraag dat maar even aan je moeder.

Tja, nu heb ik het toch gedaan: een column over moeder.
Dat kon niet anders, al deze moeders waren mijn moeder, mijn echte moeder. Alles is waargebeurd.
Moeders zijn inspiratiebronnen, hebben impact, laten je wortelen en geven je leven.

Alle hulde dus voor moeder! En nooit alleen op Moederdag.