column mevrouw R.

Reislustige tante

Nazomeren, als de mussen van het dak vallen. Of zijn het de mossen, daar zijn de taalgeleerden het niet over eens. Hoe dan ook, het is nu tijd om lekker langzaam te leven. Warme zwoele avonden in de tuin. We omarmen de loomheid voordat straks de activiteiten weer losbarsten. We hoeven nog lekker even niks.

Onder een parasol zitten we gezellig in de tuin, op tafel frisse stukken watermeloen en kannen met zelfgemaakte limonade. De was wappert vrolijk in de wind. Alle kleintjes spartelen en krijsen van plezier in het badje en wij vermaken ons weer door hun pret. Vakantie! Vanaf nu besluiten we dat vrije gevoel vast te houden. Nazomeren, het hele jaar door!

Vakantie: als kind heb je toch niets meer nodig dan een emmertje, een schepje, wat zon, zand en water? Eindeloos spelen, zandtaartjes bakken. Lekker door de duinen voortgetrokken worden in de bolderwagen. Een ijsco eten bij een karretje aan de kant van de weg. De zomervakantie voelt eindeloos. Daar hebben we allemaal toch prachtige herinneringen aan?

Vakanties zijn per definitie leveranciers van herinneringen. In de vorm van souvenirs voor thuisgebleven liefjes. Of voor jezelf, in een mooi vitrinekastje. De mooiste zitten echter in een laatje. In een laatje in je eigen hoofd. Jouw hoofd kan de herinnering in een volstrekt ander laatje stoppen dan het hoofd van je reisgenoot. Hoewel je samen op de fiets door hetzelfde landschap trok hebben jullie toch heel andere herinneringen aan het vissersdorp waar jullie lunchten.

Begrijp je dus mijn vreugde toen ik dit plakboek vond? Gevonden tijdens een speurtocht naar een object voor deze column over nazomeren.  Precies dat wat ik nodig had om te kunnen illustreren dat vakantievieren eigenlijk gaat over het verzamelen van herinneringen.

Deze herinneringen zijn verwerkt in een zelfgemaakt plakboek. Thuis aan de keukentafel gevuld met foto’s, zelf geplukte gedroogde bloemetjes, reisfolders, trein- en entreekaartjes om zo de reis weer opnieuw te beleven. Zo koesteren we onze vakantieherinneringen tegenwoordig niet meer. Zo leggen we ze niet meer vast. Tegenwoordig bekijken we alles online via sociale media en digitale schermpjes. Maar dit handgemaakte plakboek; dat is pas ultiem nostalgisch nazomeren!

En hoewel dit plakboek een particuliere aangelegenheid is, heeft het toch iets universeels. Want we herkennen allemaal iets van onze eigen vakantieherinneringen. Het lijkt mij een reislustige tante, met haar hip opgestroopte spijkerbroek, die vrij op blote voeten in de Alpenwei rondbanjert. Wie weet is ze eerst met de kabelbaan omhooggegaan en heeft ze daarna een heerlijke wandeling gemaakt op Ober-Gurgl. Let op hoe ze met een scherp oog voor detail de kaarten heeft opgeplakt met een doorlopende bergrand. Met een scherp oog vind je vanzelf mooie herinneringen. En anders hergebruik je die van een reislustige tante, gevonden in een plakboek in de kringloopwinkel.

Over Mevrouw R.: Mevrouw R. is een grote fan van kringloopwinkels en die van Het Goed in het bijzonder. Zij schrijft hierover op haar onuitputtelijk rariteiten weblog: www.mevrouw-r.nl. Mevrouw R. is ook te vinden op Pinterest: https://nl.pinterest.com/mevrouwr/