column mevrouw R.

Kringloop van liefde

Midden in het hart van bovenstaande foto een ondeugend tafereel vol romantiek uit de jaren twintig. Met het hysterische kleurpalet van een smoorverliefde inkleurder. Heeft hij zijn hoofd op hol laten brengen door een verrukkelijke collega? En dan de Franse tekstschrijver met zijn hartstochtelijke inborst: Heimelijk kussen! Ik herinner het me weer. Het was zo teder dat het vuur me verslond.

Op de ansichtkaart kust de man zacht haar mond. Het gordijn is een fysiek obstakel tussen de twee geliefden. Zijn hand zoekt houvast om gewenste afstand te bewaren. Voorzichtigheid is immers geboden. Precies daardoor zal het verleidingspel kunnen slagen.

Balans, daar gaat het om. Zeker als je elkaar net leert kennen. Zet je bij de eerste ontmoeting in op alle fatale missers uit je liefdesleven dan zal de verbijsterde kandidaat jou al snel alleen achterlaten. Het bespreken van klein lichamelijk ongemak is geen promotie tijdens het aftasten van een mogelijke wederhelft.

Liefde is een dialoog tussen twee mensen en één moet beginnen met praten. Er komt een antwoord, al kan dat een ander antwoord zijn dan je hoopt. Nooit de moed verliezen. Morgen kun je op de hoek van de straat je toekomstige lieverd tegenkomen. Overmorgen bij het serviesrek in de kringloopwinkel.

De essentie van liefde is al eeuwen hetzelfde. Verborgen verlangen, verlegenheid, angst om afgewezen te worden, aantrekken, afstoten en roekeloos flirten. De oeroude liefdesbrief verleidt ook de hedendaagse schattebout. Gebruik mooie nostalgische liefdeskaarten voor je Valentijn. Zelfs beschreven kaarten kun je gebruiken. Het benadrukt onze eeuwige zoektocht naar die ene ander.

Na een fraaie verovering mag je samen verliefd worden. En met je nieuwe lief knus op de divan, dicht bij elkaar. Lispel ondertussen fraaie woorden in het oor: Goddelijke kussen, waardoor man en vrouw samen één hart zijn, één ziel vormen.

Dan volgde vroeger al snel de verloving.

Afgaande op voorstelling en gelukwens zijn de twee zwart-wit kaarten toegestuurd als felicitatie voor een verloving. Beide naar hetzelfde adres gestuurd in Kapelle, ter attentie van de Heer Jaap W. in december 1937. De afzenders hebben alleen hun naam erop gezet, geen begeleidende tekst: Snip en Snap. En op de andere kaart L.K. Beide minstens zo mysterieus als de liefde zelf.
Hoe zou onze Heer Jaap W. zijn verloofde hebben leren kennen? Op dansles? Hoe heeft hij haar verleid? Wat trok haar in hem aan? Had ze direct interesse of vond ze hem eerst licht opdringerig?

Het paar op de rechter ansichtkaart staat nog een beetje onwennig naast elkaar. Zij draait zich van hem weg, maar dat zal niet helpen. Haar ene voet zweeft licht boven de vloer. Beide voeten op de grond lukt niet. De roze wolken zitten in de weg. Ze wil nog niet laten merken hoe leuk ze het vindt dat juist hij haar hand vasthoudt. Hij tilt zijn hakken op om nog dichter tegen zijn schatje te kruipen. Al maskeert de geldende moraal de overgave, ze hebben het beide goed te pakken.

Liefde is in feite een dans, met passen voorwaarts en opzij. We zoeken allemaal het juiste ritme en de ruimte. Als we uit de maat dansen gaat het ten koste van de souplesse en zorgt dit voor een houterige dans terwijl we natuurlijk het liefste over de dansvloer willen zwieren als één lichaam.

Eigenlijk zou iedere dag Valentijnsdag moeten zijn. Laten we elkaar daarom vaker liefdesbrieven sturen. Aan je eigen wederhelft – zelfs al je bij elkaar in huis woont. Of aan de oogverblindende buurvrouw. Koppel Hollandse nuchterheid aan Franse passion. Want de liefde is een kwestie van balans.
————————————————————————————————-
Frank Sinatra –  My funny Valentine https://www.youtube.com/watch?v=JOSH9H82Jc0

 

Over Mevrouw R.: Mevrouw R. is een grote fan van kringloopwinkels en die van Het Goed in het bijzonder. Zij schrijft hierover op haar onuitputtelijk rariteiten weblog: www.mevrouw-r.nl. Mevrouw R. is ook te vinden op Pinterest: https://nl.pinterest.com/mevrouwr/