Door Danny Post

Sjoerd: “Echt een mooie kans, het geeft me een enorme kick”.

Spannende tijden voor Sjoerd Groenenberg (40) van Het Goed Vlaardingen. Na 12,5 jaar verlaat de sympathieke computerspecialist het nest en gaat hij aan de slag als programmeur bij een softwarebedrijf. “Het geeft me een enorme kick.”

Een nieuwe start, gefeliciteerd!
“Dank je. Er werden door mijn Het Goed-collega’s al grappen gemaakt: viert Sjoerd net dat hij 12,5 jaar bij Het Goed zit, heeft hij een andere baan. Ik ga als Delphi-programmeur aan de slag bij een softwarebedrijf. Dat betekent dat ik programma’s ga maken voor hun klanten. Echt een mooie kans.”

Spannend ook.
“Wel een beetje ja. Het geeft me enerzijds een enorme kick, omdat programmeren echt mijn hobby is. Aan de andere kant is het allemaal nieuw. Zwaarder ook. Bij Het Goed werk ik twaalf uur per week, in mijn nieuwe baan wordt dat twintig uur. Niet niks. Ik hoop dat ik de belasting aankan.”

Wat is jouw achtergrond?
“Ik heb schizofrenie. Mijn nieuwe werkgever is daarvan op de hoogte. Hij houdt er gelukkig rekening mee dat ik soms moeite heb met prikkels. Hoewel ik moet zeggen dat ik daar de laatste jaren eigenlijk nauwelijks meer last van heb. Dat speelde meer in het begin.”

Hoe kwam je destijds bij Het Goed Vlaardingen terecht?
“Via de Vrijwilligersvacaturebank. Ik zat thuis vanwege mijn ziekte, had een Wajong-uitkering en toen zei iemand van de thuiszorg dat ik vrijwilligerswerk moest gaan doen. Dat zou me wat meer structuur geven. Op de site van de Vrijwilligersbank zag ik een oproep voor een computermedewerker bij een kringloopbedrijf. Dat bleek Het Goed te zijn. Ik heb gereageerd en ben gelijk aangenomen. Ze hoorden dat ik een informatica-diploma had en dachten: die zal het wel kunnen. En dat klopt (lacht).”

Na 12,5 jaar ben je er nog, dus het is van beide kanten uitermate goed bevallen.
“Het is net één grote familie. In het begin durf je nog niet alles te zeggen, maar op een gegeven moment vertel je wat privé-dingen over jezelf en merk je dat daar totaal niet vreemd van wordt opgekeken. Iedereen heeft wel iets. Daardoor is het onderlinge vertrouwen groot. Ik heb weleens een mindere periode gehad en toen ben ik door mijn collega’s hier ontzettend goed opgevangen. Het is een veilige, vertrouwde omgeving waarin ik me erg prettig voel.”

Hoe ziet een gemiddelde werkdag er voor jou uit?
“Alle spullen die relevant zijn voor de computerafdeling worden in een kar bij ons gebracht. We pikken de dingen eruit die nog bruikbaar zijn en de rest wordt gerecycled.”

Waar let je op tijdens het selecteren?
“Het verschilt van vestiging tot vestiging. Hier in Vlaardingen hanteren we de norm dat een computer onder Windows 10 moet kunnen draaien. Alles wat dat niet kan of ouder is, gooien we weg. Hetzelfde geldt voor objecten die we in het verleden wel in de winkel zetten, maar die totaal niet liepen omdat klanten er kennelijk geen behoefte aan hadden. Die gaan de keer erop meteen naar de recycling. En dan houden we nog veel over hoor. Je wilt niet weten wat een vrachtlading er elke week binnenkomt.”
Wat verkoopt echt niet meer?
“Oude geheugenmodules, oude diskdrives. Cd-rom-spelers. Kleine monitoren in het oude beeldformaat gaan ook weg.”

Merk je dat mensen computers steeds korter gebruiken?
“Natuurlijk, de ontwikkelingen gaan razendsnel. Dat zie je ook bij andere dingen. Als je vroeger een spiegelreflexcamera had, deed je daar jaren mee. Filmrolletjes bleven filmrolletjes. Dat is zo anders nu. Camera’s van vier megapixels gooit men weg omdat er alweer camera’s met acht megapixels zijn. Dan worden het twaalf, op een gegeven moment twintig enzovoorts. Het houdt nooit op.”

.

Wat waren bijzondere dingen die je binnenkreeg?
“Een half jaar geleden hadden we hier een 25 jaar oude IBM-computer. Een soort allereerste laptop was het. Echt een eyecatcher, superleuk. Ook bijzonder was een grote touchscreen met Android. Die was binnen vijf minuten verkocht. Shit, dachten we. Dat is eigenlijk te snel. Hadden we hem toch te laag geprijsd? Of was het een toevalstreffer? Dat is het ongrijpbare van de kringloop. Je weet nooit hoe de zaken lopen. Soms kan ik zelf erg trots op een object zijn, maar wordt het na drie maanden en drie keer afprijzen toch weggegooid omdat niemand het koopt. Zo hadden we ooit een apparaat waarmee je via het netwerk op afstand een computer kon bedienen. Al zat je aan het andere kant van de wereld, dat maakte niet uit. Zo’n tof apparaat. Helaas waren er nul gegadigden. Misschien kwam de juiste persoon net niet in de winkel. Al denk ik dat mensen ook niet altijd weten wat ze voor zich hebben. Daarom doe ik bij de wat duurdere objecten in de vitrine soms een kaartje met uitleg.”

.

Wat is voor jou de magie van dit werk?
“Zie het als een architect die het leuk vindt om een huis te bouwen. Hij kan zelf bepalen waar alles in het huis komt en is trots wanneer hij zijn creatie voor zijn ogen ziet verrijzen. Datzelfde gevoel heb ik bij een afgedankte computer die ik weer aan de praat krijg en zo optimaal mogelijk laat werken.”

Een uitdaging.
“Absoluut. Het is uitzonderlijk als binnengebrachte computers niets mankeren. Mijn ervaring is dat er altijd wel ergens een verborgen storing zit. In die 12,5 jaar heb ik één keer een laptop gekregen die niets mankeerde en zelfs beter werkte dan onze eigen computers, maar dat is uitzonderlijk.”

Kom je geen rare dingen tegen, die mensen vergaten te wissen?
“Nooit. Ik ga sowieso niet in andermans computer spitten, dat zou ik zelf ook niet willen. Meestal checken we of een computer goed opstart en dan pakken we een wisprogramma en shredden we hem. Shredden is nog beter dan formatteren. Na een paar uur staat de computer weer op nul en is hij schoon. Klaar voor de verkoop. Soms eisen mensen bij het inleveren van hun oude computer dat we de harde schijf eruit halen en teruggeven. Begrijpelijk en dat doen we dan ook. Een kleine moeite.”

Wat ga je na al die jaren het meeste missen aan Het Goed, denk je?
“De relaxte sfeer. Je kunt af en toe een praatje te maken en een beetje met elkaar te dollen. Ik hoop dat daar bij mijn nieuwe werkgever ook ruimte voor zal zijn. Ze maken in ieder geval een zeer sympathieke indruk op me. Ik heb er een goed gevoel over.”

Wij wensen Sjoerd heel veel succes bij zijn nieuwe werkgever. En één ding is zeker, wij zullen zijn kennis en gezelligheid gaan missen.

Het Goed, Heliniumweg 8, 3133 AX Vlaardingen