door Danny Post

Hans, de kenner van antiek en vintage goed

Voor de bezoekers van Het Goed Enschede is Hans van Raalter (61) al tien jaar een vertrouwd gezicht. Hans is een wandelende encyclopedie op het gebied van vintage en antiek en bestiert de ‘mooie-dingen-vitrine’ in de winkel. “Dit werk is echt fantastisch. Iedere dag kom je weer nieuwe, onverwachte dingen tegen. Mensen zeggen vaak dat ze best jaloers op me zijn.”

goed1

Je houdt voorin de winkel de ‘mooie-dingen-vitrine’ bij. Hoe bepaal je wat hierin gaat?
“Waarde, leeftijd, afmetingen en of er een verhaal aan zit. Het moet echt een bijzonder object zijn dat de moeite waard is. Ik zet er geen frutseltjes in van vijf euro of zo. Het kiezen gebeurt grotendeels intuïtief, maar het heeft ook met ervaring te maken. Ik zit zelf al veertig jaar in de handel van oude spullen. Ik heb het vak geleerd van een oom die heel vroeger de voorloper van deze kringloopwinkel opzette. Hij was een groot fan van het Petrus Regout-aardewerk. Zijn huis stond vol met porselein en zijn kennis was enorm.”

beeld.vaas

Speur je nog naar informatie op internet?
“Ik zit vrijwel iedere avond twee tot drie uur op internet om dingen te checken.”

Gebeurt het ooit dat je geen informatie over een object kan vinden, maar voelt dat het heel waardevol is?
“Dat komt vrij regelmatig voor. Dan maak ik een totaal intuïtieve prijs.”

Soms te laag?
“Jawel. Maar dat vind ik op zich niet zo heel erg hoor. In dat geval wandelt er een klant met een grote smile de deur uit. Die vreugde vinden we bij Het Goed heerlijk om te zien.”

Handelaren weten jouw vitrine vast te vinden.
“Klopt. Ik heb een hoop vaste klanten en daaronder bevinden zich veel handelaren. Bij een heleboel objecten weet ik van tevoren: oh, dat gaat André meenemen of dit vindt Rob leuk. ”

Niet vervelend dat zij komen azen?
“Helemaal niet! Die handelaren vormen juist een grote lerarenclub voor mij. Daar leer ik zo verschrikkelijk veel van. Ik vind het ontzettend leuk en gezellig om met ze te praten.” Bij sommige filialen van Het Goed kennen de handelaren de ‘bijvul-dagen’ uit hun hoofd. Dan zitten ze met gretige oogjes te wachten, klaar om toe te slaan.
“Hier ook. ‘Hans, wanneer ga je weer curiosa prijzen?’ wordt me vaak gevraagd. Meestal gebeurt het op de woensdagmorgen of de vrijdag. Dan zitten er meteen enkele mannen klaar.”

krant

Welke topstukken heb je in de vitrine gehad?
“Op dit moment ligt er een thee-ei in dat dateert uit ongeveer 1900. Het werd gemaakt door de Goalpara Tea Company uit Indonesië. Het ei is volkomen onvindbaar. Ik heb op internet welgeteld één ander exemplaar gevonden. Dat vind ik dus verschríkkelijk leuk. En verder? Enkele maanden geleden kregen we een grote stapel kranten van Het Algemeen Handelsblad binnen die afkomstig waren uit de periode 1942-1943.  We dachten dat ze de winkel uit zouden vliegen, maar dat viel tegen. Terwijl zulke oorlogskranten op dit moment opnieuw worden uitgegeven voor de liefhebbers. Wij kwamen er echter niet vanaf, zo apart.”

Kom je ook mooie kunst tegen?
schilderij“Ja, een paar jaar geleden vonden we een bijzondere herdenkingspenning van de machinefabriek Stork. 230 gram puur zilver, gesigneerd door de bekende kunstenaar Marinus Kutterink. Alleen liep de verkoop niet helemaal zoals gepland. Ik was er toevallig niet toen de munt geprijsd werd en de volgende dag zag ik hem plotseling in de winkel liggen. Een van mijn collega’s had er de prijs van 1,95 euro op gezet. Dat gaat niet goed, dacht ik. Net toen ik de penning wilde pakken, ging een klant ermee aan de haal. De mazzelaar.”

Kon je niet zeggen dat de prijs een vergissing was?
“Nee. Wanneer een artikel eenmaal geprijsd in de winkel ligt en de klant ziet het, is het te laat. We zijn een kringloopwinkel. We kunnen niet zeggen dat de prijs verkeerd is, want we hebben geen prijslijsten of zo. Het is onze fout. Hadden we maar beter moeten opletten.” Bij de kringloop in Naarden vonden ze een Mondriaan. Hebben jullie bij Het Goed Enschede ook iets van dat kaliber gehad?
“Niet echt. Ik heb hier nog wel eens een Verhaaf gehad. Een vrij bekende schilder. In Nederland is niets meer van hem te koop, alles is in de jaren vijftig naar Amerika geëxporteerd. Zijn schilderijen brachten daar toen fantastische prijzen op. Helaas is zijn werk nu weinig meer waard. Smaken veranderen.”

Welke trends bespeur jij?
“Koper, tin, donker eiken zijn totaal uit de mode. Dat is afgelopen. Wel goed loopt oude electronica, in het bijzonder oude computerspullen. Aardewerk verkoopt ook nog steeds heel aardig. Al moet ik erbij zeggen dat klanten daar wel veel minder geld voor over hebben. Kon je vroeger nog makkelijk dertig gulden vragen voor een Delftsblauw bord, tegenwoordig krijg je er hooguit zes à zeven euro voor.”Is de omgeving van Enschede een goede plek om toffe vintage en antiek te vinden?
“Ik denk dat hier meer te vinden is dan in de Randstad. Mensen uit deze regio zijn behoudender, houden langer vast aan dingen. Er zijn verder vrij veel grote huizen in vergelijking met het westen. Ook gewone mensen hebben grote huizen. Dus er wordt veel op zolder geschoven. En de Twentenaar heeft een hekel aan weggooien. (harde lach) Ik ben er zelf ook een!”

Verbaast het jou nooit wat mensen allemaal weggooien?
“Sterker nog, ik vind het af en toe óngelooflijk wat ze weggooien. Er komen hier compleet nieuwe spullen binnen die nog in de verpakking zitten. Denk bijvoorbeeld aan nieuwe IKEA-kastjes van negentig euro, in de dozen met de kassabonnen erbij. Onvoorstelbaar. Ik kan er ook met mijn verstand niet bij dat mensen de mooiste oude objecten zomaar wegdoen. Maar ik hoor van velen dat ze een vreselijke hekel hebben aan het gedoe via Marktplaats. Het levert ze zulke kopzorgen op als ze iets te koop aanbieden: eindeloze mailtjes, onbeschofte bieders. Daar knappen heel veel mensen op af. Ze willen geen gezeur. Hup, naar de kringloop.”

Is het ook onwetendheid?
“Absoluut. Veel mensen herkennen dingen niet. Weten niet of iets bijvoorbeeld antiek is. Dat merk ik aan den lijve, zelfs onder collega’s. ‘Hans wat is dat?’ Die vraag wordt mij wel honderd keer per dag gesteld. Het is ook iets van deze tijd: met name bij de jonge generatie is er minder belangstelling voor ‘oude zooi’. Ze nemen zonder problemen afscheid van de antieke meubels van hun opa en oma.”

kasten

Jammer?
“Enerzijds wel, maar aan de andere kant komt er zo ook weer mooi spul los natuurlijk. En daar vinden wij van Het Goed Enschede vervolgens weer een nieuwe eigenaar voor. Bovendien schuift het op. Jongeren richten zich vooral op spullen uit de jaren zestig en zeventig. Dat is hun ‘antiek’, zeg maar. Dingen uit die periode vliegen bij ons de deur uit. En zo blijft het altijd in beweging.”

Wat vind je het leukst aan je werk?
“De afwisseling. Dit werk is echt fantastisch. Iedere dag kom je weer nieuwe, onverwachte dingen tegen. Mensen zeggen vaak dat ze best jaloers op me zijn. Dat ze zo’n baan graag zouden willen hebben.”Zo veel mooie dingen maken ook de verkeerde mensen hebberig. Wordt er veel gestolen?
“Dat valt reuze mee. Al hebben we hier vorig jaar wel een man gehad die doodleuk met een basgitaar de deur uitliep. Volledig in het zicht van de bewakingscamera’s. Behoorlijk brutaal!”

Lees ook onze andere Goede verhalen.